Plaatselijke ditjes en datjes
Geplaatst: vr 09 sep 2011, 17:15
In mijn NAK-gmeenschap werd onlangs tweemaal (op een zondag en op een woensdag) een brief van de Oudste voorgelezen.
Het is de bedoeling dat we dus in het vervolg blijven zitten bij het zingen van het boetelied.
Assen bleek het Beieren van Nederland te zijn geworden.... (zoals op de Duitse fora is te lezen is er wel enige consternatie ontstaan in het Duitse spraakgebied omdat de broeders en zusters in Beieren nog wel gewoon gingen staan bij het zingen van het lied voorafgaand aan het Onze Vader).
Het district Assen bleek het enige Nederlandse district te zijn waar het boetelied nog staande werd gezongen, in alle andere districten was men er toe overgegaan om het boetelied zittend te zingen zoals de nieuwe liturgie aanraadt.
Ik heb begrepen dat er echter enige ruimte voor eigen invulling was en dat had de voorgangers en Oudste van het Asser district bij de invoering van de nieuwe liturgie doen besluiten tot "gewoon staand" zingen van het boetelied. Dus zoals het altijd gebruikelijk is geweest in de apostolische gemeenten: staand zingen.
De leden uit het district Assen waren zichzelf overigens waarschijnlijk nauwelijks van hun uitzonderlijke positie bewust, want zoals alles binnen de NAK was ook dít niet met de broeders en zusters gecommuniceerd.
Terwijl men in heel Nederland bleef zitten bij het boetelied (wat een vreselijk woord trouwens) ging men alleen in Assen nog staan....
Dit is nu gleichgeschaltet omdat dit natuurlijk bij diensten waar meerdere districten bij elkaar zijn tot verwarring leidt (bij de grote twee-districten-aposteldienst in Roden ging onlangs bij aanvang van het boetelied een groot aantal deelnemers van de dienst gewoontegetrouw staan, wat andere deelnemers ertoe bracht de opgestanen aan hun jasje weer neerwaarts te halen, totdat de apostel de verwarring beëindigde met de woorden: "Bitte sitzen bleiben!")
Het district Assen (gemeenten Assen, Almelo, Emmen, Hoogeveen, Stadskanaal, Tweede Exloërmond, Veendam en Winschoten) springt nu in de sloot omdat iedereen in de sloot springt...
Iets anders kan ik er niet van maken, want een duidelijke verklaring WAAROM we nu eigenlijk moeten blijven zitten heeft nog niemand ons gegeven.
Twee keer is er vanaf het altaar feitelijk gezegd: "Omdat iedereen het doet, doen wij het nu ook maar".
Terwijl men natuurlijk had moeten uitleggen wat de betekenis is van het blijven zitten als je boete doet...niemand weet het!
Ik kan alleen maar bedenken dat het te maken heeft met dat ene zinnetje dat volgens de nieuwe liturgie direct na het boetelied vanaf het altaar komt:
"Nu verheffen wij ons voor het gebed dat de Heer ons heeft geleerd".
Als je al staat kun je je dan natuurlijk niet meer verheffen....
Dat zal het dan wel zijn, maar dat heeft niemand mij (noch ons) verteld, dat heb ik helemaal zelf bedacht...
Het is zo kenmerkend voor de NAK: So machen wir es! Nicht anders!
Ik vind het zelf (puur persoonlijk) nogal passief, dat zittend zingen; het heeft zoiets kerks, zoiets gelatens.
Alhoewel het een kleinigheidje is vind ik het wel typerend voor de verhoudingen binnen de NAK:
eerst zeggen dat persoonlijke invulling mogelijk is maar na een paar maand toch alle neuzen gauw weer dezelfde kant op!
Het is de bedoeling dat we dus in het vervolg blijven zitten bij het zingen van het boetelied.
Assen bleek het Beieren van Nederland te zijn geworden.... (zoals op de Duitse fora is te lezen is er wel enige consternatie ontstaan in het Duitse spraakgebied omdat de broeders en zusters in Beieren nog wel gewoon gingen staan bij het zingen van het lied voorafgaand aan het Onze Vader).
Het district Assen bleek het enige Nederlandse district te zijn waar het boetelied nog staande werd gezongen, in alle andere districten was men er toe overgegaan om het boetelied zittend te zingen zoals de nieuwe liturgie aanraadt.
Ik heb begrepen dat er echter enige ruimte voor eigen invulling was en dat had de voorgangers en Oudste van het Asser district bij de invoering van de nieuwe liturgie doen besluiten tot "gewoon staand" zingen van het boetelied. Dus zoals het altijd gebruikelijk is geweest in de apostolische gemeenten: staand zingen.
De leden uit het district Assen waren zichzelf overigens waarschijnlijk nauwelijks van hun uitzonderlijke positie bewust, want zoals alles binnen de NAK was ook dít niet met de broeders en zusters gecommuniceerd.
Terwijl men in heel Nederland bleef zitten bij het boetelied (wat een vreselijk woord trouwens) ging men alleen in Assen nog staan....
Dit is nu gleichgeschaltet omdat dit natuurlijk bij diensten waar meerdere districten bij elkaar zijn tot verwarring leidt (bij de grote twee-districten-aposteldienst in Roden ging onlangs bij aanvang van het boetelied een groot aantal deelnemers van de dienst gewoontegetrouw staan, wat andere deelnemers ertoe bracht de opgestanen aan hun jasje weer neerwaarts te halen, totdat de apostel de verwarring beëindigde met de woorden: "Bitte sitzen bleiben!")
Het district Assen (gemeenten Assen, Almelo, Emmen, Hoogeveen, Stadskanaal, Tweede Exloërmond, Veendam en Winschoten) springt nu in de sloot omdat iedereen in de sloot springt...
Iets anders kan ik er niet van maken, want een duidelijke verklaring WAAROM we nu eigenlijk moeten blijven zitten heeft nog niemand ons gegeven.
Twee keer is er vanaf het altaar feitelijk gezegd: "Omdat iedereen het doet, doen wij het nu ook maar".
Terwijl men natuurlijk had moeten uitleggen wat de betekenis is van het blijven zitten als je boete doet...niemand weet het!
Ik kan alleen maar bedenken dat het te maken heeft met dat ene zinnetje dat volgens de nieuwe liturgie direct na het boetelied vanaf het altaar komt:
"Nu verheffen wij ons voor het gebed dat de Heer ons heeft geleerd".
Als je al staat kun je je dan natuurlijk niet meer verheffen....
Dat zal het dan wel zijn, maar dat heeft niemand mij (noch ons) verteld, dat heb ik helemaal zelf bedacht...
Het is zo kenmerkend voor de NAK: So machen wir es! Nicht anders!
Ik vind het zelf (puur persoonlijk) nogal passief, dat zittend zingen; het heeft zoiets kerks, zoiets gelatens.
Alhoewel het een kleinigheidje is vind ik het wel typerend voor de verhoudingen binnen de NAK:
eerst zeggen dat persoonlijke invulling mogelijk is maar na een paar maand toch alle neuzen gauw weer dezelfde kant op!
