[Bijgewerkt: 06-06-2011, 01:00 uur]
Criticus schreef:(...)
Nogmaals, we weten dat de boodschap niet kòn. Maar ik krijg toch meer het idee van de soep die niet zo heet wordt gegeten als ze wordt opgediend.
@Criticus
Als het gaat om degenen die destijds vanwege de Boodschap van St.Ap. Bischoff door de nieuw-apostolische kerkleiding werden geëxcommuniceerd, is de nieuw-apostolische kerkleiding niet alleen ernstig in gebreke gebleven bij de afhandeling van een nodeloos slepend conflict dat daardoor meer dan 55 jaar geleden ontstond, maar zij heeft de betrokkenen op 4 december 2007 zelfs een trap achterna gegeven door de kerkelijke geschiedschrijving kwalijk naar haar eigen hand te zetten!
De vergelijking met "soep" gaat in zoverre op dat stamapostel Leber er intussen een soepzootje van heeft gemaakt, eerst al door diens optreden op 4 december 2007 en later nog door diens optreden tijdens de Europese Jeugddag 2009. Zie hierover ook ons uitvoerige bericht op
"ma 23 mei 2011, 19:51" in de thread "Levensbeschrijving Dap. Brinkmann".
Meermalen (w.o. in Duitsland) sprak ik met "tijdsgetuigen" zoals op 1 november 2009.
"De verdeeldheid in het apostolische werk is toch wel het grootste trauma geworden in mijn leven", zo vertelde betrokkene mij nu. En dat ondanks het feit dat twee van zijn kinderen stierven én zijn echtgenote! Begin 1955 was hij nog landelijk jeugdleider. Nog vóór de voor hem in het geheugen onuitwisbare datum van 25 februari van dat jaar had hij het er met Apostel Tjark Bischof over gehad dat hij de jeugd niet wilde vastpinnen aan de gedachte dat de Heer stond te komen tijdens het leven van St.Ap. Bischoff want:
"zó wordt het in de bijbel niet beschreven." "Maar tijdens die broedervergadering werd gezegd dat de Boodschap nu voortaan elke zondag vanaf het altaar aan de gemeenten moest worden verkondigd. Onmiddellijk ontstond er onder de broeders grote onrust. Velen zeiden er wat van. Maar ze konden gaan zitten en hun ambt werd ze ontnomen. Uit mijzelf ben ik toen ook maar gaan zitten, want ook mij stuitte deze geloofsdwang tegen de borst." (...)
Het is (daarom) werkelijk de allerhoogste tijd ervoor geworden dat het internationale bestuur van de Nieuw-Apostolische Kerk haar eigen geloofwaardigheid serieus neemt door ten overstaan van elke individuele geëxcommuniceerde (postuum) welgemeende verontschuldigingen uit te spreken voor wat er in het "werk Gods" (!)
nooit had mogen gebeuren. Nimmer hadden zielen de kerk uitgewerkt mogen worden, enkel en alleen doordat zij de gememoreerde geloofsdwang (!) afwezen waaronder de Boodschap van St.Ap. Bischoff in de jaren '50 van de vorige eeuw moest worden gepredikt!!
Lees alsjeblieft de onderstaande berichten er nog eens op na. Velen, zeer velen, zijn door de gevolgen van de opgelegde sancties zodanig ernstig getraumatiseerd geraakt, dat men de psychische gevolgen daarvan een heel leven lang met zich mee moest dragen! De impact van het hardvochtige optreden door de ongenaakbare nieuw-apostolische kerkleiding op zowel het gezinsleven als in familiebetrekkingen is vaak enorm geweest. Zoals stamapostel Leber zich ervan af heeft willen maken door nota bene voor eigen publiek de talloze afwezige (!) slachtoffers en/of hun nabestaanden aan te spreken op het nut van verzoening, getuigt in het gunstigste geval van een autismespectrumstoornis bij hem...
Redactie schreef:[Bijgewerkt: 05-06-2011, 12.30 uur]
@all
Wanneer voorheen het lied opgegeven was
"Is Jezus in uw hart geboren nu? (...)
Dan is het goed.", voelde je door de manier waarop het werd gezongen wellicht als kind al feilloos aan hoezeer de waardevolle inhoud ervan "de gemeenschap" (!) bezielde. Wie dit van jongs af aan zo heeft mogen ervaren, heeft iets beleefd wat niet zelden later nog een bron van geestkracht zal blijken te zijn. Het zijn herinneringen die ongekende dimensies doen oplichten:
"O gouden zon der Liefde".
Vele jaren gaan voorbij. En dan maakt iemand een "hoge dienaar" er op attent dat er zielen zijn, op hoge leeftijd inmiddels, aan wie het kerkbestuur nog iets verschuldigd is, namelijk om op hetzelfde officiële briefpapier als waarmee ze ooit brutaal de wacht was aangezegd thans mee te delen dat dit nú wordt betreurd. De betreffende "hoge dienaar" heeft daar vervolgens geen oren naar.
"Nee, er komt niets van in. Uit hoofde van mijn bestuurlijke verantwoordelijkheid in het 'werk Gods' kan ik daar niet aan meewerken. Als zulke zielen daar nú nog mee zitten, heb ik daar geen enkele boodschap aan."
Ik wist het onmiddellijk heel zeker: met zo'n hovaardige opstelling zal zo'n ongelofelijk "hoge dienaar" voor geen sterveling ooit een "zegenaar" kunnen zijn.
Zie tevens in de thread "Elders gelezen... " de berichten door BakEenEi, resp. op
"wo 02 feb 2011, 18:14" en
"wo 02 feb 2011, 21:09". Wat vindt ú, broeders en zusters van de Nieuw-Apostolische Kerk (in Nederland), van de inhoud van die berichten? Graag een serieus antwoord.
Het WebTeam/BEE
Bron: Bericht door Redactie op
"za 04 jun 2011, 21:26" in de thread "Onverbiddelijk NAK-protocol voor ernstig zieke"
BakEenEi schreef:@all
"Kan men zo'n verleden niet eindelijk eens laten rusten?", zou nu (van niet-ingewijden) een voor de hand liggende reactie kunnen zijn. (...) Wie echter -op 24 mei 2009- de Europese Jeugddag 2009 bijwoonde of wie daarvan later de videobeelden heeft gezien, herinnert zich naar alle waarschijnlijkheid nog wel dat stamapostel Leber voorafgaande aan de viering van het Heilig Avondmaal een applaus kreeg van de 46.000 aanwezige toehoorders omdat hij het volgende had verteld:
Stammapostel:
Jetzt wollen wir uns auf das Heilige Abendmahl einstimmen. Da strecken wir die Hand zur Versöhnung aus, wollen einander vergeben um selbst Gnade zu empfangen.
Ich möchte hier noch für mich, für unsere Kirche einen Gedanken anfügen.
Wir haben unter uns auch Vertreter der Vereinigung Apostolischer Gemeinden, die uns sehr willkommen sind. In der Vergangenheit war das Verhältnis durch bestimmte Vorkommnisse so, dass man sich mehr oder weniger aus dem Weg gegangen ist, um nicht zu sagen, sich bekämpft hat, sich vielleicht auch weh getan hat. Ihr Jugendlichen kennt das sicherlich nicht im Einzelnen, habt aber vielleicht von den Eltern, von den Amtsträgern schon darüber gehört. Ich will es kurz machen. Hier ist nicht der Ort, das alles aufzuarbeiten, aber ich will hier noch einmal deutlich bekunden: Ich strecke auch im Namen der Kirche die Hand zur Versöhnung aus. Wenn man Versöhnung sucht, schließt das ein, dass man zugibt, dass auch auf der eigenen Seite Fehler gemacht worden sind. Das will ich gerne hier in der Öffentlichkeit eingestehen ohne ins Detail zu gehen. Ja, es sind auch von unserer Seite, von der Seite der Neuapostolischen Kirche, Fehler gemacht worden.
Wir strecken die Hand zur Versöhnung aus.
Das mag nun auch jeder in seinem Teil so halten. Da mag es vielleicht in der Familie Irritationen gegeben haben, ein Gegeneinander im Verhältnis zu den Eltern. Da ist vielleicht im Freundeskreis etwas vorgefallen, was man nicht verstanden hat, das einem einen Stich ins Herzen gegeben hat, über das man nicht hinwegkommt. Nehmen wir es ernst mit der Versöhnung und strecken wir die Hand dazu aus. Wenn wir uns an Christus orientieren, dann wird es uns gelingen, uns zu versöhnen.
Bron:
Gottesdienst-Bericht 24. Mai 2009
Door de berichtgeving vanuit de Nieuw-Apostolische Kerk zelf over de Europese Jeugddag 2009 nam ook ik er destijds al snel kennis van dat stamapostel Leber met diens opmerking
"Wir strecken die Hand zur Versöhnung aus" als het ware een daad had gesteld want de "gedane zaken" op de (tweede) Europese Informatieavond van 4 december 2007 met betrekking tot het vroeger aan geëxcommuniceerden berokkende leed hadden tot dan toe nog geen enkele keer genomen. Hoe dan ook, voor degenen die deze Informatieavond achteraf Desinformatieavond hadden genoemd leek het wel alsof "de hemel" nu toch weer van hoop vervuld kon zijn. En de aanwezige jongeren op de Europese Jeugddag 2009, van wie de meesten ook intussen wel wisten dat er aan die Informatieavond een verdacht luchtje zat, voelden zich gerustgesteld: het zou nu vast wel goed komen tussen de kerk en sommige mensen die in een grijs verleden onheus bejegend zijn.
Maar ja, toen bleef het stil; héél stil. Tot op heden. Hoe dat kan? Het is namelijk niet wáár wat stamapostel Leber had gezegd,
"Wir haben unter uns auch Vertreter der Vereinigung Apostolischer Gemeinden". (...)
Bij de Europese Jeugddag 2009 waren er dus géén vertegenwoordigers aanwezig namens (het bestuur van) de
Apostolische Gemeinschaft e. V. Dit vernam ik achteraf uit de eerste hand. Onbegrijpelijk, dacht ik, dat de stamapostel desondanks die indruk heeft gewekt - wat moet dit wel betekenen voor de velen die in feite ook op 4 december 2007 al door hem waren geschoffeerd? Welnu, voor zover ik daar in de tussentijd nog wat meer zicht op heb gekregen; dit heeft betekend dat men zich méér dan ooit tevoren door het internationale bestuur van de Nieuw-Apostolische Kerk onbegrepen voelt en dat betrokkenen nu het liefst verder geheel en al met rust willen worden gelaten. Vandaar dat het... oorverdovend stil is geworden.
Maar hoe kan dat dan? Wie waren er op de Europese Jeugddag 2009 dan wél aanwezig waardoor stamapostel Leber zich zo euforisch uitliet en hij de "hand ten bonde" reikte? Ik zal proberen dit zo compact mogelijk uit de doeken te doen. De enorme kritiek die losbrak na de Europese Informatieavond op 4 december 2007 betrof vooral ook het feit dat er op last van stamapostel Leber bij het onderzoek naar de kerkgeschiedenis in de jaren 1938 t/m 1955 alleen schriftelijke bronnen waren geraadpleegd, en bovendien selectief. Waarom was er bijvoorbeeld niet gesproken met degenen die zelf hebben meegemaakt hoe excommunicaties in de jaren '50 van de vorige eeuw een kerkscheuring teweeg brachten? Door deze kritiek brachten stamapostel Leber en districtsapostel Brinkmann naderhand een bezoek aan enkelen van hen, die vervolgens allervriendelijkst werden uitgenodigd om in Düsseldorf op 24 mei 2009 de jeugddienst bij te wonen. Twee of drie broeders, hoewel op hoge leeftijd gekomen, gaven daarop in het licht van de juist ook van hun kant zozeer gewenste uiteindelijke verzoening gehoor aan deze uitnodiging (van districtsapostel Brinkmann), uiteraard op persoonlijke titel. Tevoren hadden zij verzocht aan hun aanwezigheid geen ruchtbaarheid te geven. Om diezelfde reden gingen zij ook niet expressief naast elkaar zitten. Tevens hadden zij gevraagd níet voor publiciteitsdoeleinden gefotografeerd te worden!
Wanneer stamapostel Leber op 24 mei 2009 diens prediking heeft afgerond, vertelt hij ter voorbereiding op de viering van het Heilig Avondmaal dat er van de zijde van de Apostolische Gemeinschaft e. V. zich onder de aanwezigen vertegenwoordigers bevinden, enzovoort. Voor de betreffende broeders is het dan echter sinds de Europese Informatieavond op 4 december 2007 nog altijd volkomen onbegrijpelijk dat er van de door apostel Drave destijds uitgebrachte rapportage met daarin akelige onwetenschappelijke conclusies in hun (!) richting door de kerkleiding nog geen punt of komma is rechtgezet. Het omstreden document werd door de kerkleiding zelfs extra op het Internet gepubliceerd. Enkele seconden later horen zij stamapostel Leber zeggen
"Wir strecken die Hand zur Versöhnung aus.", waarna de zee der vergetelheid op diens aanwijzing alles verzwolg wat de nieuw-apostolische kerkleiding dwarszat. Thuisgekomen dringt het gaandeweg tot ze door dat dit het allerlaatste was wat de kerkleiding over het verleden kwijt wilde...
Groet,
BakEenEi
Bron: Bericht door BakEenEi op
"wo 02 feb 2011, 18:14" in de thread "Elders gelezen... "
BakEenEi schreef:basis schreef:Ik ben nooit zo'n voorstander geweest van al die contacten tussen de diverse apostolische richtingen onderling.
(...)
@basis
Wat ik op mijn beurt niet zie zitten is dat sommigen, die "een rechtspersoonlijkheid bezittende religieuze organisatie" vertegenwoordigen, menen zonder mandaat (!) te kunnen spreken voor naasten die zich als christenen bij zo'n organisatie hadden aangesloten, zuiver met het oog op de "godsdienstoefeningen". Bestuursleden van de Nieuw-Apostolische Kerk benaderen op deze wijze namelijk bestuursleden bij andere geloofsgemeenschappen in de kennelijke veronderstelling met dezen "zaken" te kunnen doen, waarvan de uitkomsten verbindend zouden zijn voor individuele andersgezinde christenen die zich juist met één van die andere geloofsgemeenschappen het meest verbonden voelen. Concreet bedoel ik hiermee hetzelfde wat jij ook al aangaf: bestuurders wonen over en weer bijzondere evenementen bij. De nieuw-apostolische kerkleiding gaat echter nog een flinke stap verder: men stelde bijvoorbeeld pogingen in het werk om "de verzoening" te bezegelen door ermee te volstaan deze op bestuursniveau namens individuele slachtoffers te beklinken tijdens een aan te bieden concert door een vanuit de Nieuw-Apostolische Kerk samengesteld ensemble. Met zo'n feestelijk concert zou dan "het verleden" kunnen zijn afgesloten, was de gedachte. Toen ik dit hoorde, verbaasde het mij niet maar als je er goed over nadenkt is het natuurlijk hoogst ongepast om op die manier slachtoffers (!) monddood te maken door te doen alsof ze, terwijl het gaat om hun persoonlijke leed, worden vertegenwoordigd door vermeende gevolmachtigde geestelijk leiders. Elke betrokkene kreeg van zijn of haar districtsapostel toch eertijds een persoonlijke brief waarin men te verstaan werd gegeven zonder pardon geëxcommuniceerd te zijn?! Zulks wordt toch niet en-passant ongedaan gemaakt of gecompenseerd door derden (!) uit te nodigen voor een -besloten- muzikaal optreden, of zo?!
Groet,
BakEenEi
P.S.
In aansluiting aan het bovenstaande nog dit...
Na de Europese Jeugddag 2009 werden meer en meer leden van de "Apostolische Gemeinschaft e. V." vanuit de "Neuapostolischen Kirche Nordrhein-Westfalen K.d.ö.R." persoonlijk benaderd met schriftelijke uitnodigingen; om een dienst (voor de ontslapenen) bij te wonen óf bijvoorbeeld om door de desbetreffende film te bekijken alsnog deelgenoot te zijn van "de vreugde" onder de nieuw-apostolische jongeren op de Europese Jeugddag 2009. Tegelijkertijd kon men dan vernemen hoezeer juist stamapostel Leber bij die gelegenheid "verzoening" heeft gepredikt. Zo vernam ik in november 2009 dat speciaal het kerkgebouw Düsseldorf-Flingern, waar de kerkscheuring van 1955 een extreem ledenverlies te zien had gegeven, op een zaterdagmiddag opengesteld zou zijn om gasten te verwelkomen vanuit de Apostolische Gemeinde. Per brief waren al deze gasten door een districtsoudste van de Nieuw-Apostolische Kerk uitgenodigd. Iemand vertelde mij dat Düsseldorf-Flingern vroeger een gemeenschap was van ruim 900 zielen, waarvan er na de scheuring misschien 150 waren overgebleven. Toen ik dat hoorde, vroeg ik mij af of ik er op die bewuste zaterdagmiddag niet zelf naartoe moest gaan. Als het wáár was dat de nieuw-apostolische kerkleiding nu serieus werk wilde maken van wat de jeugd was voorgehouden, namelijk verzoening, zou het een heel bijzondere middag worden. Denk eens in: onder de gasten zouden zich wellicht zielen bevinden die voor het eerst na 54 jaar in deze kerk terugkeerden! Het stond voor mij vast: hier wil ik bij zijn. Ik wilde ontdekken wat is er in de Nieuw-Apostolische Kerk was veranderd sinds ikzelf wegging (in mei 2007). Zouden de ontwikkelingen een gunstige wending nemen?
[
wordt vervolgd; BEE]
Bron: Bericht door BakEenEi op
"wo 02 feb 2011, 21:09" in de thread "Elders gelezen... "
zefyr schreef:In de Unsere Familie (Nr. 4, 20. Februar 2011) is een verslag gepubliceerd van de ontslapenendienst op 7 november 2010 te Berlin, onder leiding van stamapostel Leber.
In onderstaande kunt u enkele 'markante' zinsneden lezen van stamapostel Leber, die hij tijdens bovengenoemde dienst heeft uitgesproken.
’...So mag nun vielen der Weg bereitet werden, dass sie das ewige Leben ergreifen, die Sakramente hinnehmen können und damit auch erfüllt werden vom Frieden Gottes [...] Ich denke auch an unsere Glaubensgeschwister, die ihre Gotteskindschaft nicht mehr ernst genommen haben, die, aus welchen Gründen auch immer, den Kontakt zur Gemeinde verloren haben und ihre eigenen Wege gegangen sind. Nun kommen sie in die jenseitige Welt. Sind sie erlöst?
Meine Erkenntnis sagt mir: Nein. ...’
(...)
Bron: Bericht door zefyr op
"do 24 feb 2011, 17:11" in de thread "Ex-nieuw-apostolischen onverlost, volgens Leber!".
Redactie schreef:@all
Dat het nu zelfs in het tijdschrift "Unsere Familie" woordelijk wordt uitgespeld dat Stamapostel Leber in een openbare eredienst op 20 februari jl. zou hebben opgemerkt...
- "Ich kann mir vorstellen, dass der eine oder andere nicht sicher ist, ob die Neuapostolische Kirche Gottes Werk ist. Sind solche Zweifel nicht wie eine Krankheit?"
... doet ons voor de zoveelste keer de schrik om het lijf slaan.
Het is vreselijk wat deze verwarde man de laatste tijd zo maar allemaal verkondigt. Daar kun je toch met goed fatsoen niet langer in meegaan?! Nagenoeg de algehele mensheid zou in zijn ogen dus ziek zijn... Het is werkelijk te bizar voor woorden wat voor een waanzin deze stamapostel er gedurig uitkraamt!!
Wij vinden het ook volslagen onbegrijpelijk dat iedereen die er bij aanwezig is dit laat gebeuren en dat zelfs redacteuren en correctoren zulks achteraf nog laten passeren...
Spreekt hier nota bene niet onderhand een fascistische geest?!
Het WebTeam
Bron: Bericht door door Redactie op
"ma 09 mei 2011, 19:18" in de thread "Außerhalb der von uns erkannten Ordnungen... "
Door in het recente verleden zulke abjecte uitspraken te doen; door de mensheid maar botweg -met terugwerkende kracht (!)- voor te houden dat men ziek (!) is indien nog zou worden betwijfeld of de Nieuw-Apostolische Kerk wel één op één hét "werk Gods" belichaamt, enzovoort; wíe is er dan pas écht ziek?!
Het WebTeam/BEE
