"... zo zijn we samen één lichaam in Christus" (Rom. 12: 5)
http://samenapostolisch.nl/phpbb3/
Wij voorzien trouwens "eine prophetische Abberufung von Aposteln nach 150 Jahren" ...Tosca schreef:(INGEZONDEN)
Aan allen die het lezen willen
Dilemma
Even een spontane reactie van mijn kant op het recent gepubliceerde artikel over het verslag in de Unsere Familie van de dienst in Oeganda op zondag 29 maart jl., gehouden door stamapostel Wilhelm Leber en bijgewoond door o.a. districtsapostel De Bruijn.
Van stamapostel Leber waren hierbij door het webteam twee citaten geel gemarkeerd, namelijk in het begin van de prediking...
... alsmede - aan het einde van de dienst:
- [begin citaat 1]
Wir stehen auf einem Felsen. Ich erinnere daran, dass Jesus einst zu Petrus sagte: „Du bist Petrus, und auf diesen Felsen will ich meine Gemeinde bauen, und die Pforten der Hölle sollen sie nicht überwältigen" (Matthäus 16,18). Wir als die Gemeinde stehen auf dem Felsen. Solange wir mit diesem Felsen verbunden sind, haben wir Kraft. Diese Kraft befähigt uns, den Teufel zu überwinden, ja, alle Geister zu bezwingen. Aber wenn man nicht mehr auf dem Felsen steht, wenn es anderen Mächten gelingt, diese Verbindung zu unterbrechen, dann verliert man sofort seine Kraft. Dann ist man nicht mehr gesegnet. Dann verliert man den Glauben und kann die Liebe Christi nicht mehr wahrnehmen. Deshalb ist es so wichtig, auf diesem Felsen gegründet zu sein, mit dem Stammapostel verbunden zu bleiben, Verbindung mit den Aposteln zu haben, so oft wie möglich in die Gottesdienste zu gehen. Stehen wir nicht mehr auf dem Felsen, sind wir unserer Kraft beraubt und werden zum Spielball der Geister.
[einde citaat 1]
Al tientallen jaren staan er in het tijdschrift Unsere Familie (dat twee keer per maand verschijnt en dat afgezien van het Duits ook in andere talen uitkomt) verslagen van gehouden diensten door de stamapostel. Ik neem aan dat de achterliggende gedachte is dat dit wereldwijd de eenheid in de nieuw-apostolische geloofsleer bevordert. De stamapostel spreekt niet alleen in diens hoedanigheid van voorzitter van het internationale kerkbestuur doch eerst en vooral als "eerste knecht Gods op aarde" en "rechterhand van Jezus Christus". Zo werd het in de diensten -die ik 50 jaar lang bijwoonde- althans vaak aangehaald.
- [begin citaat 2]
Auch Zweifel ist Sünde.
[einde citaat 2]
(...)
Met vriendelijke groet,
TjerkB - 17 juli 2009
Uit: Bericht door Tosca op "Vr 17 Jul 2009, 15:30" in de thread "NIET NAVOLGEN STAMAPOSTEL...IS VERLOREN."
En zo claimt men alles wat los en vast zit om de gemeente maar weg te leiden van de werkelijke problemen.Wij voorzien trouwens "eine prophetische Abberufung von Aposteln nach 150 Jahren" ...
Groet,Mattheus 28:18 En Jezus trad naderbij en sprak tot hen, zeggende: Mij is gegeven alle macht in de hemel en op de aarde. 28:19 Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen en doopt hen in de naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes en leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb. 28:20 En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld.
@all(...)
Er wolle das Jahr 2013 mit Bedacht zu einem Jahr des Bekennens ausrufen, betonte der internationale Kirchenleiter. „Lasst uns gläubige, freudige Bekenner sein“, rief er die Gläubigen auf. Dazu sei es erforderlich, in entscheidenden Augenblicken Stellung zu beziehen und sich nicht zurückzuziehen. Auch klar und unmissverständlich zur Sache zu stehen und nicht zu taktieren oder Ausflüchte zu suchen sei Wesen des Bekennens, genauso wie furchtlos zu sein und keine Furcht davor zu haben, Nachteile erleiden zu müssen“, führte der Stammapostel aus.
„Das Bekennen ist nicht immer einfach, aber wir wollen mit göttlicher Weisheit und Kraft von oben im richtigen Moment das rechte sagen“, fasste der Stammapostel zusammen. Ein einziger, kurzer und kraftvoller Satz könne ebenso ein Bekenntnis sein wie ein vorbildlicher Lebenswandel. (...)
Bron: 2013 - Ein Jahr des Bekennens, http://www.nak-nrw.de/aktuelles/bericht ... bekennens/
Ziedaar de vrijbrief (aan o.a. districtsapostel Armin Brinkmann) tot blufpoker. Voorbeeld: "... laten we erkennen dat we de Heer in Zijn apostelen hebben gevonden".Woord van de maand januari 2013: Jaar van de belijdenis
Mijn geliefde broeders en zusters,
Het jaar 2013 is een jubileumjaar. De profetische roeping van apostelen, 150 jaar geleden, die door de apostelen van de Katholiek-Apostolische Kerk niet werd erkend, geldt als de geboorte van de Nieuw-Apostolische Kerk. Met dankbaarheid en bewondering zien wij terug op de geloofsgetuigen van die tijd. Het begin was beslist moeizaam en er was zeker veel moed voor nodig om ervoor uit te komen tot deze kleine schare gelovigen te behoren. Het terugblikken op het gebeuren van toen, brengt me ertoe het jaar 2013 uit te roepen tot het jaar van de belijdenis.
Bij belijden staat het verstrekkende woord van de Heer centraal: “Iedereen die Mij zal erkennen bij de mensen, zal Ik ook erkennen bij Mijn Vader in de hemel.”(Matt. 10: 32). Dit woord toont aan hoe belangrijk belijden is. Belijden is zelfs een wezenlijk kenmerk van de kerk van Christus. In onze catechismus staat daarover: “De kerk van Christus is de vergadering van diegenen die gedoopt zijn, die leven in de navolging van Christus en die Jezus Christus als hun Heer erkennen.”
De Heilige Schrift noemt voorbeelden van geweldige belijdenissen:
Uit deze voorbeelden kunnen we afleiden wat kenmerken zijn van oprecht belijden:
- Petrus getuigde op de vraag van de Heer wie Zijn leerlingen meenden dat Hij was: “U bent Christus, de Zoon van de levende God!”
- Petrus en Johannes verkondigden voor de hoge raad: “Oordeel zelf, of het goed is voor God, dat we u meer gehoorzamen dan God. We kunnen het niet laten te spreken over dat wat we gezien en gehoord hebben.”
- Paulus sprak tot stadhouder Felix: “Dat erken ik voor u, dat ik volgens de weg, die u een sekte noemt, de God van mijn vaderen zo dien, dat ik alles geloof, wat geschreven staat in de wet en de profeten.”
Zo willen we onze Heer en ons geloof belijden!
- Op het beslissende ogenblik niet terugtrekken, maar stelling nemen.
- Duidelijk en op niet mis te verstane wijze ergens voor staan en geen uitvluchten zoeken.
- Onbevreesd zijn – ook niet bang zijn om nadeel te ondervinden.
Ook de verdere kerkgeschiedenis toont aan dat gelovige mannen en vrouwen God duidelijk beleden. Maarten Luther moet voor de Rijksdag te Worms de volgende – weliswaar historisch omstreden – woorden hebben gesproken: “Hier sta ik. Ik kan niet anders. God helpe mij. Amen.”
Deze krachtige getuigenissen staan in tegenstelling tot het zuiver met de lippen belijden. Het is volkomen duidelijk: iemand moet altijd helemaal achter het belijden van zijn geloof staan. Het werkelijk belijden van ons geloof vraagt
Dit laatste punt houdt in dat men gelegenheden zoekt die het mogelijk maken om voor zijn geloof uit te komen.
- een diepe geloofsovertuiging,
- liefde voor Gods werk,
- moed,
- de vaste wil tot doen.
Nu blijft nog de vraag aan ieder afzonderlijk: En hoe belijd jij je geloof? Wanneer we hier en daar nog tekortgeschoten zijn, blijft als troost de verwijzing naar Petrus; hij wordt genoemd als het voorbeeld van belijden. Zoals bekend, heeft Petrus de Heer drie keer verloochend, dus niet beleden. Maar hij heeft van dit verzuim geleerd.
Lieve broeders en zusters, laten we erkennen dat we de Heer in Zijn apostelen hebben gevonden. Laten we erkennen dat we dagelijks op de wederkomst van de Zoon van God wachten. Dat we allen in het nieuwe jaar mogen ervaren dat de Heer ons erkent! Daaraan verbind ik mijn geloof – dat is mijn vreugde.
In deze zin wens ik u allen een rijk gezegend nieuw jaar.
Innig en in liefde met u allen verbonden,
uw
W. Leber
Bron: http://www.nak.org/nl/geloof-en-kerk/wo ... cle/17852/
Het WebTeamRedactie schreef:(...)
Met ellebogenwerk, een schouderophalen over miljoenenverliezen, met het negeren van vragenstellers en met hulp van advocaten proberen de zegenaars van stamapostel Leber, "Inhaber der lehramtlichen Vollmacht", zich op het ogenblik de hemel in te knokken; praktijken die ons niet zijn bijgebracht "op de zondagsschool, bij het godsdienstonderwijs, het confirmatieonderricht of met het oog op de getuigenarbeid".
Tot zover óók nog even een stukje hedendaagse geschiedenis... Hoe dan ook, volgend jaar is het weer feest, wordt er gezegd.
- En we zingen en we springen en we zijn zo blij
want er zijn geen stoute kind'ren bij. (bis)
(...)
Uit: Bericht door Redactie op "Wo 25 Jan 2012, 21:55" in de thread "Een stukje geschiedenis..." .
Toch geeft zo'n op het eerste gezicht alleszins "koosjere" voorstelling van zaken mij geen goed gevoel, net als in het bewuste "Woord van de maand" de volgende redenering:Maarten Luther moet voor de Rijksdag te Worms de volgende – weliswaar historisch omstreden – woorden hebben gesproken: “Hier sta ik. Ik kan niet anders. God helpe mij. Amen.”
Deze krachtige getuigenissen staan in tegenstelling tot het zuiver met de lippen belijden.
Bron: Woord van de maand januari 2013, http://www.nak.org/nl/geloof-en-kerk/wo ... cle/17852/
Vooral hierboven de overgang naar de zinsnede "... laten we erkennen dat we de Heer in Zijn apostelen hebben gevonden" benauwt mij. In een redactioneel bericht werd onlangs gesproken van een soort van papieren hink-stap-sprong techniek:Wanneer we hier en daar nog tekortgeschoten zijn, blijft als troost de verwijzing naar Petrus; hij wordt genoemd als het voorbeeld van belijden. Zoals bekend, heeft Petrus de Heer drie keer verloochend, dus niet beleden. Maar hij heeft van dit verzuim geleerd.
Lieve broeders en zusters, laten we erkennen dat we de Heer in Zijn apostelen hebben gevonden.
Bron: Woord van de maand januari 2013, http://www.nak.org/nl/geloof-en-kerk/wo ... cle/17852/
Je kunt namelijk wel selectief (!) een aantal zaken aan elkaar verbinden omdat die een verhaal mooi sluitend kunnen maken, maar ikzelf vraag mij dan altijd af: wat laat men mogelijk weg?! En: waarom gebeurt dat dan? "Nach dem neuapostolische Glaubensverständnis" is het bij zo'n "ongelovige" levenshouding uiteraard "vragen om moeilijkheden". In niet mis te verstane bewoordingen riep stamapostel Leber immers eerder al op tot een "onbegrensd vertrouwen", waarbij onder "de boden van Jezus" uiteraard specifiek de apostelen in de Nieuw-Apostolische Kerk worden verstaan:Redactie schreef:(...)
De catechismus laat zien dat de nieuw-apostolische kerkleiding een soort van papieren hink-stap-sprong techniek heeft uitgevonden, waarmee over een periode van 150 jaar het verleden nu voor het oog harmonieus overgaat in het heden. Zij rekent zich rijk met de verworvenheden, ontleend aan deze historie die -om ons onbekende redenen- naadloos zou aansluiten bij het evangelie van Jezus Christus.
(...)
Uit: Deel 2 op "Zo 16 Dec 2012, 13:14" van de redactionele berichtenserie op "Gewoon autoritair of een goddelijke autoriteit?" in de thread "Langzaam krijgt de NAK-geschiedenis een gezicht!"
Dus men springt hier van Jezus Christus in één keer -door niemandsland- naar Maarten Luther in 1517, en dan voor het gemak maar meteen (via de Katholiek-Apostolische Kerk) naar 1863 en aldus naar het "werk Gods" onder leiding van stamapostel Leber in 2013, en wie dat als zondaar wellicht te machtig wordt kan vertroosting vinden bij Petrus die er zelfs nog mee weg kwam toen hij Jezus tot driemaal toe verlooochende en...Ik zou het graag nog meer willen verduidelijken, wat het betekent om de Apostelen van Jezus Christus te geloven. Men kan heel intensief, maar ook oppervlakkig geloven. De Heer verwacht een diepgaand geloof. Dat is een geloof waarbij men navolgt. Dat is een geloof, waarbij men een onbegrensd vertrouwen in de boden van Jezus heeft. Dat is een geloof, waarbij men geduldig is. En dat is een geloof, waarbij men een vaste hoop heeft. Onze hoop is: onze Heer komt!
Bron: Woord van de maand februari 2006, http://www.nak.org/nl/geloof-en-kerk/wo ... icle/9375/
Echter, dit laatste is "nach dem neuapostolischen Glaubensverständnis" bepaald nog niet genoeg want in ditzelfde "Woord van de maand" bepleit stamapostel Leber nu immers:In onze catechismus staat daarover: “De kerk van Christus is de vergadering van diegenen die gedoopt zijn, die leven in de navolging van Christus en die Jezus Christus als hun Heer erkennen.”
Bron: Woord van de maand januari 2013, http://www.nak.org/nl/geloof-en-kerk/wo ... cle/17852/
Omwille van de hiermee beoogde "ombuigingsoperatie" moeten zij, die nog niet de heiligenstatus hebben aangenomen van hen die reeds tot een "ongegrensd vertrouwen" hadden besloten, binnenkort op cursus in de catechismus waarin gemakshalve onvermeld bleef wat er in de beleving van Herr Dr. Wilhelm Leber c.s. niet zozeer toe deed; e.e.a. uiteraard verlevendigd met Bijbelteksten en bekende namen als Maarten Luther.Lieve broeders en zusters, laten we erkennen dat we de Heer in Zijn apostelen hebben gevonden.
Bron: Woord van de maand januari 2013, http://www.nak.org/nl/geloof-en-kerk/wo ... cle/17852/
Wat nu volgens mij in de Nieuw-Apostolische Kerk het meest verwarrend is, is het verschil in geloofsbeleving tussen zielen in de periferie en de nieuw-apostolische "Boden van Jezus" in hun ivoren torens (van Babel).BakEenEi schreef:(...)
Ikzelf heb in feite nooit aan de gekunstelde verhoudingen en exclusieve voorrechten (!) van "hoge dienaren" kunnen wennen die soms het uiterste van mensen vergden om te billijken; om te verdragen! Hierdoor werd aan mij uitsluitend de "gedoogstatus" verleend. Quasi-spontaan het "piramidespel" meespelen kon ik eenvoudig niet. Trouwens, ik zou het ook niet hebben gewild. Een keer of drie, vier, heb ik op mijn manier een soort van veto uitgesproken. Ik kon gewoon niet anders. Merkwaardig genoeg is mij dat in al deze gevallen nauwelijks aangerekend. Het is zelfs zo dat, nadat ik mijn lidmaatschap wel móest opzeggen doordat ik pertinent níets te maken wilde hebben met de intolerante opstelling van stamapostel Leber tegenover welwillende gemeenteleden "die door hun vrijmoedigheid en scherpe waarneming in staat waren om op beslissende momenten de juiste vragen te stellen" (...), mij nog in overweging werd gegeven om als ex-lid aan te blijven als organist. Hoe goed de betrokken dienaren dit volgens mij ook bedoelden; men zag nog niet in dat ik mij "tot op de draad versleten" voelde. Jarenlang had ik aangegeven welke voor mij de pijnpunten waren, maar iedereen weet dat je in deze kerk niets kunt veranderen.
(...)
Uit: Bericht door BakEenEi op "Za 29 Dec 2012, 20:01"' in de thread "Heersers in de kerk (7): De nieuw-apostolische gedragscode"
Wat weten wij intussen van deze Herr Dr. Wilhelm Leber en de zijnen? Hoe geloofwaardig waren zij toen het ging om "Probleme sollten nicht unter dem Teppich gekehrt werden" en "Was nicht sein darf, daß man keine Antwort gibt", of toen het er (op 4 december 2007 en) nadien op aankwam bij de verzoening die zij met verve hadden gepredikt? Ik persoonlijk heb betrokkenen niet anders mogen leren kennen dan oostindisch doof.
@BEEDus men springt hier van Jezus Christus in één keer -door niemandsland- naar Maarten Luther in 1517, en dan voor het gemak maar meteen (via de Katholiek-Apostolische Kerk) naar 1863 en aldus naar het "werk Gods" onder leiding van stamapostel Leber in 2013