Neergang van de RKK en de NAK NL

[BakEenEi]

(...)
Het interesseert de NAK geen zier of je commentaar hebt op de leiding. Het gaat er nu letterlijk om blindelings te volgen en als je dat niet kunt, rot je maar op!!
Ik ken families die uit elkaar liggen vanwege een vergaande fundamentalistische uitvoering van het ambt waarbij het 'de dienaar' geen zak uitmaakt of zijn eigen familie daar
wel of niet onder gebukt gaat. Wie zijn mijn vader en mijn moeder? Pretenties alsof ze Jezus zelf zijn...

Geldingsdrang is nu het credo. Dus geen dadingsdrang (..)
MACHT en NOGEENS MACHT voor sociaal maatschappelijk uitgekakte personen, maar wat denken te zijn binnen de NAK.

Loslaten BEE, loslaten.


Uit: Bericht door ACE op "Wo 19 Sep 2012, 12:21 in de thread "Neergang van de RKK en de NAK NL".

@ACE

Juist vanochtend sprak ik hier nog over met een mede-weggebruiker! Toevallig hadden wij allebei gisteravond op TV gekeken naar het Tros-programma "Opgelicht?!" waarin het dossier Cinjee Advies werd behandeld:

"Het familiebedrijf Cinjee. De sky leek de limit. Investeerders legden grof geld in. Tussenpersonen dachten dat hun kostje gekocht was. Hun christelijke achtergrond droeg bij aan het vertrouwen bij geloofsgenoten. Maar niets en niemand ontsprong de dans. Bijna tweehonderd mensen zijn totaal geruïneerd, zelfs met de dood als gevolg." (...)

Bron: http://www.opgelicht.nl/dossiers/detail/cinjee-advies/

Wij beiden zagen een parallel met hoe het er in de Nieuw-Apostolische Kerk aan toe gaat. Hoge(re) "dienaren" zijn hier immers in voorkomende gevallen zó dominant, dat de gelovigen zich ál te gemakkelijk door ze laten overrulen en... bedriegen! Neem alleen maar het "akkefietje" met Ronald Rohn! Nadat er in een lang voortraject aan hem al diverse zakelijke opdrachten waren gegund kwam hij bij de kerk in dienst (mei 2008). Slechts enkele maanden gaan er voorbij of er ontstaat al een conflictsituatie waardoor de kerkleiding betrokkene op een zijspoor rangeert (najaar 2008). Zo gezegd, zo gedaan. Later wordt hij ontslagen (september 2009). Intussen zijn wij drie jaar verder en is er vermoedelijk al een half miljoen tot een miljoen euro (!!) uitgegeven aan kosten van advocaten en adviseurs om de rechtbanken in Alkmaar, Almelo, Amsterdam, Arnhem en Utrecht ervan te overtuigen dat het een gemaskerde "Zware Jongen" is die de wacht moest worden aangezegd en voor wie de mensheid zelfs via het Internet -tot in Duckstad- alvast door het kerkbestuur moest worden gewaarschuwd. Welke boevenstreken er zouden zijn uitgehaald, mag echter niemand weten. En dat hoeft ook niet, vinden de nieuw-apostolische gelovigen want de "dienaren" zullen daar hun redenen wel voor hebben. "Nach dem neuapostolischen Glaubensverständnis" is bij hen alles in de best mogelijke handen. Spreken ze van een heuse Raad van Toezicht terwijl het een veredeld theekransje blijkt te betreffen, dan nóg!

Wie het piramidespel van rangen en standen onder de "zegenaars" niet meespeelt, kan doodvallen zoals het ook het geval was bij de door de aangesloten leden verafgode stamapostel J.G. Bischoff toen vanuit de kerk iedereen werd verketterd die op beslissende momenten maar zo vrij was om -volkomen terecht- met hem van inzicht te verschillen. Hetzelfde gebeurt inmiddels door de inhoud van de op handen zijnde catechismus!

Hoewel ik er heel erg mijn best voor heb gedaan om een aantal verantwoordelijken persoonlijk te informeren over het ongelofelijk hachelijke avontuur waarin men zich stort bij al het juridische getouwtrek sinds de omstreden schorsing en het ontslag van Ronald Rohn, worden de rechtszaken doorgezet. Het meest echter voelde ik mij (als een gewaarschuwd mens - door eerdere soortgelijke ervaringen met machtsmisbruik) begaan met de slachtoffers (!!) van dit voorval en met bedrogenen in de kerkbanken die door hun "zegenaars" willens en wetens worden gemanipuleerd. Vandaar in feite al mijn uiteenzettingen op dit Forum alsook de...

• Open brief aan alle kerkelijke ambtsdragers van "ma 15 nov 2010, 22:11"
• Open brief aan mr. P.A. de Lange inzake "het werk des Heren" van "wo 07 dec 2011, 14:04"
• OPROEP AAN HET BESTUUR VAN DE NIEUW-APOSTOLISCHE KERK IN NEDERLAND van "wo 07 dec 2011, 17:37"
• OPEN BRIEF aan leden Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland van "Ma 19 Dec 2011, 19:01"

Doordat ik vrees voor de ontstellende gevolgen van wat er gebeurt als hier de wal het schip in volle vaart moet keren, bijvoorbeeld door de impact van naar verwachting een reeks van gerechtelijke uitspraken, was LOSLATEN voor mij geen optie. Laat niemand onderschatten wat meineed feitelijk is en wat bestuurders van een Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI) te wachten staat bij financieel wanbeheer. Laat staan welk "loon" er zal zijn weggelegd voor "zegenaars" die hun onhebbelijkheden niet de baas zijn.

Niettemin, ik zal LOSLATEN. Over enkele weken al...

Groet,
BakEenEi

[Diderot]

Niettemin, ik zal LOSLATEN. Over enkele weken al...

Ik wacht af.
'Eerst zien, dan geloven.' (met de groeten van Thomas (een verstandige man uit het Nieuwe Testament))

Diderot.

[Jabob65]

Wat is loslaten, en is loslaten perse essentieel of zelfs nuttig?

Onder de huidige stad Rome vind je eerdere steden en bouwwerken, en ook in het menselijk lichaam zijn resten uit eerdere tijden te vinden, met onze geest is het niet anders, een onbeschreven blad zijn we niet.

Persoonlijk vind ik het niet verkeerd om nog bezig te zijn en na te denken over de nieuw-apostolische kerk en vooral over de opvoeding in deze kerkgemeenschap, het heeft waarschijnlijk een grote invloed gehad op wie we nu zijn. Mijn inziens is het wel goed als eea vervaagt in de zin dat vanuit het enge, benauwde en beperkte er een transformatie plaatsvindt, richting het (ruimere) denken, in het geloven en zelfs in de persoonlijkheid.

Samenvattend denk ik dat zij die oproepen tot loslaten er mogelijk zelf veel moeite mee hebben en deze toestand willen bezweren door het van een ander te vragen.

Loslaten is een modewoord, een integratie van het verleden in het geheel is naar mijn mening een voorbeeld van volwassenheid.

[Jabob65]

En de menselijke geest laat zich niet zo makkelijk dwingen, loslaten komt in de praktijk vaak neer op verdringen, en iets dat verdrongen is, vindt altijd weer een uitweg, en wel op de meest onverwachte momenten.

[BakEenEi]

Niettemin, ik zal LOSLATEN. Over enkele weken al...

Ik wacht af.
'Eerst zien, dan geloven.' (met de groeten van Thomas (een verstandige man uit het Nieuwe Testament))

Diderot.

@Diderot

Zie je geen kans om dit eerst eens bij stamapostel Leber aan het verstand te brengen? Ik begrijp namelijk nog altijd niet waarop jouw gedoogsteun aan de nieuw-apostolische ideologie is gebaseerd. Zie ook mijn bericht op "Wo 19 Sep 2012, 13:31" in de thread "Elders gelezen... "

Groet,
BakEenEi

[Diderot]

Ik wacht af.
'Eerst zien, dan geloven.' (met de groeten van Thomas (een verstandige man uit het Nieuwe Testament))
Diderot.

@Diderot
Zie je geen kans om dit eerst eens bij stamapostel Leber aan het verstand te brengen?

Wat? 'Eerst zien, dan geloven'? Waarom zou uitgerekend ik dat aan zijn verstand moeten brengen?

Ik begrijp namelijk nog altijd niet waarop jouw gedoogsteun aan de nieuw-apostolische ideologie is gebaseerd.

Nou, dat is vrij simpel te zeggen. Die gedoogsteun is puur op de lokale brs/zrs gebaseerd. Daar doe ik het voor.
Hen probeer ik met de beperkte gaven die ik heb en met de beperkte activiteiten die ik doe, een vreugde te bereiden. Ik doe het niet voor de kerk, niet voor kerkleiders of welke bobo dan ook, maar puur en alleen voor de brs/zrs. Het is voor mij niet van belang wat de brs/zrs geloven (en daarin zit een bandbreedte, die bij een niet gering aantal personen de grenzen van de NAK behoorlijk overschrijdt...), het is voor hen niet van belang wat ik geloof. Klaar.

Zie ook mijn bericht op "Wo 19 Sep 2012, 13:31" in de thread "Elders gelezen... "

Tja, daar kan ik dan weer niets mee. Moet ik daarop reageren? Ik zie geen verband met de voorgaande opmerkingen (kan aan mij liggen, uiteraard).

Diderot.

[zefyr]

@Diderot (met of zonder puntje)

Inmiddels is de discussie van de onderhavige thread behoorlijk afgeweken van het oorspronkelijke onderwerp. Dit is niet uniek op internetfora. Soms zijn we net mensen en dwalen we gemakkelijk van het smalle pad af Districtsoudste in ruste G. Mik merkte eertijds op, dat voor nieuw-apostolischen de smalle weg breed genoeg is, maar gelukkig zijn veel nieuw-apostolischen andere wegen ingeslagen door gebruik te maken van de achterdeur of de nooduitgang

De discussie richt zich momenteel vooral op jouw gedoogsteun aan de NAK(-leiding) en jouw legitimering van activiteiten in de NAK. Het staat gelukkig een ieder vrij te doen of na te laten wat hem of haar goeddunkt. In gesprekken met jou is mij dikwijls opgevallen, dat logisch (na)denken (en navenant handelen?) voor jou de voorkeur heeft; ergo, zelfs een constituerend beginsel is. An sich is dit prima, hoewel ik van mening ben, dat de mens een vat vol tegenstrijdigheden is. Voor historici, die zich bezighouden met biografieen is het een geluk bij een ongeluk, dat de mens geneigd is tot inconsistentie en irrationaliteit Ik meen mij te herinneren, dat je in meerdere gesprekken met mij - bij herhaling - hebt opgemerkt, dat een exit uit de NAK geen optie is in verband met jouw (schoon)ouders en andere familieleden en verwanten. Dit is een volstrekt legitieme reden. Daarentegen vind ik jouw jongste verklaring tegen deze achtergrond wel erg selectief en eenzijdig...en bijna te mooi voor woorden. Desondanks geef ik je het voordeel van de twijfel, indachtig de prachtige titel van het jubileumboek 'De zegen van de twijfel' Je bent in mijn ogen een echte nieuw-apostolische bonifacius (weldoener).

[BakEenEi]

@Diderot

Dank voor de opheldering die je gaf! Doordat je nu antwoordde "Het is voor mij niet van belang wat de brs/zrs geloven", neem ik aan dat je in dat opzicht geen uitzondering maakt voor de kerkelijke ambtsdragers onder de "brs". Aan deze zienswijze is het voor mij even wennen want ikzelf heb namelijk steeds willen aannemen dat dezen zelf geloofden wat ze aan anderen voorhielden, zoals dit bijvoorbeeld ook wordt verwoord in de statuten van de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland:

Artikel 2 Doelstelling

1. De Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland heeft tot doel het woord en de ordeningen van God aan alle mensen te verkondigen, de sacramenten toe te dienen en de zegenhandelingen uit te voeren die zij noodzakelijk acht.
 De kerk verzorgt haar gelovigen en bevordert het nieuw-apostolische geloofsleven overeenkomstig haar geloofsbelijdenis. Dit geschiedt in het bijzonder in de vorm van regelmatig gehouden kerkdiensten, gewetensvolle zielszorg en een door de geest van naastenliefde gedragen maatschappelijke zorg.


Deze quote ontleen ik nu even aan mijn bericht op "Ma 15 Nov 2010, 23:11" in de thread "Open brief aan alle kerkelijke ambtsdragers". In dat bericht probeerde ik destijds uiteen te zetten waardoor ik persoonlijk niet begreep dat het bij het kerkbestuur inmiddels zo ver had kunnen komen dat min of meer de oorlog was verklaard aan een oud-medewerker. Overigens begrijp ik ook nu nog steeds niet dat leden van het kerkbestuur er niet uiteindelijk door hun naasten van zijn weerhouden om zichzelf publiekelijk te schande te maken, met alle gevolgen van dien zoals het nu blijkt uit te pakken. Voor ingewijden viel dat toen al direct te voorzien!

Echter, als het wat jou betreft er niet zo gek veel toe doet wat anderen geloven, begrijp ik nu alsnog wel dat jij je verbaast over mijn verontwaardiging indien "wegwijzers" in de Nieuw-Apostolische Kerk kennelijk geen affiniteit meer hebben met de sinds jaar en dag aan hen toegedichte voorbeeldfunctie. Wij zitten hierbij dus niet op dezelfde golflengte. Eerder al kwam ik pas achteraf tot de conclusie dat de internationale kerkleiding niet op de golflengte zit van het evangelie van Jezus Christus. Kortom, waarschijnlijk ben ik in een onbewaakt ogenblik, of zo, in de verkeerde film terechtgekomen...

Groet,
BakEenEi

[zefyr]

@BakEenEi

Je schreef:

"Eerder al kwam ik pas achteraf tot de conclusie dat de internationale kerkleiding niet op de golflengte zit van het evangelie van Jezus Christus. Kortom, waarschijnlijk ben ik in een onbewaakt ogenblik, of zo, in de verkeerde film terechtgekomen..."

Het gevoel dat ik in een verkeerde film zat heeft mij van jongsaf aan parten gespeeld. Ik was niet alleen in een verkeerde film beland, maar ook nog eens in een zeer slechte B-film... Het is een schrale troost, maar je bent dus niet de enige die dit zo ervaart.

Het feit, dat Diderot van mening is dat het (voor anderen) er niet toe doet wat hijzelf wel of niet gelooft, evenals het feit dat het hem niet interesseert wat anderen wel of niet geloven, duidt naar mijn onbescheiden mening op een zeer complex (postmodern) fenomeen. Escapisme? Extreme tolerantie en/of individualisering? Onverschilligheid? Desinteresse? Mijdingsangst teneinde (hoogoplopende) conflicten (tijdig) te voorkomen? Of...? Het is in ieder geval voer voor (godsdienst)psychologen en godsdienstsociologen. Als ik terugblik (en reflecteer) op mijn nieuw-apostolische verleden, dan kom ik tot de conclusie, dat veel nieuw-apostolischen, in het bijzonder (hoge) amtsdragers, hun geloof op een (extreem!) exhibitionistische en infantiele wijze tentoon hebben gespreid, terwijl in mijn optiek geloof en geloofsbeleving nog intiemer is dan de eigen sexualiteit. In dit licht heb ik sympathie en begrip voor Diderots opvatting.

[Diderot]

In gesprekken met jou is mij dikwijls opgevallen, dat logisch (na)denken (en navenant handelen?) voor jou de voorkeur heeft; ergo, zelfs een constituerend beginsel is. An sich is dit prima, hoewel ik van mening ben, dat de mens een vat vol tegenstrijdigheden is. Voor historici, die zich bezighouden met biografieen is het een geluk bij een ongeluk, dat de mens geneigd is tot inconsistentie en irrationaliteit

Uiteraard probeer ik zo rationeel mogelijk te handelen. Het probleem is alleen (niet alleen bij mij, denk ik), dat 'rationaliteit' vaak iets is wat achteraf door de mens geconstrueerd wordt, om zijn eigen handelen/gedrag te verklaren en/of te verdedigen. Beslissingen worden vaak vanuit de onderbuik, zomaar, vanuit intuïtie, geef het maar een naampje, genomen. De verklaring wordt er later bij gezocht. Ik denk zelfs dat dit vaak een proces is dat volledig automatisch gebeurd, dat de mens zich van dit proces amper bewust is.

Ik meen mij te herinneren, dat je in meerdere gesprekken met mij - bij herhaling - hebt opgemerkt, dat een exit uit de NAK geen optie is in verband met jouw (schoon)ouders en andere familieleden en verwanten. Dit is een volstrekt legitieme reden. Daarentegen vind ik jouw jongste verklaring tegen deze achtergrond wel erg selectief en eenzijdig...en bijna te mooi voor woorden.

Nou, uiteraard is wat jij noemde een reden (een zeer belangrijke, misschien wel de belangrijkste) om de NAK niet vaarwel te zeggen. Om te 'overleven' zoek je dan vervolgens een niche, die heb ik voor mezelf gevonden. Ik neem het niemand kwalijk, als hij/zij de NAK verlaat: niet iedereen vindt een niche, niet iedereen vindt redenen die belangrijk genoeg zijn om te blijven.

Echter, als het wat jou betreft er niet zo gek veel toe doet wat anderen geloven, begrijp ik nu alsnog wel dat jij je verbaast over mijn verontwaardiging indien "wegwijzers" in de Nieuw-Apostolische Kerk kennelijk geen affiniteit meer hebben met de sinds jaar en dag aan hen toegedichte voorbeeldfunctie. Wij zitten hierbij dus niet op dezelfde golflengte.

Ik kan me voorstellen, en vind dat ook niet onlogisch, als de NAK een bepaalde 'geloofsgehoorzaamheid' van haar ambtsdragers verwacht. In die zin hebben de hoogste ambtsdragers uiteraard de hoogste voorbeeldfunctie. Anderzijds wil ik begrip, of in ieder geval een bepaald minimum aan inlevingsvermogen vragen voor hogere ambtsdragers (bv. DAPdB) en wat zij doen of gedaan hebben. Waarom?
Ik stel mij altijd de vraag: Wat had ik in zulk een situatie gedaan?
En dan niet vanuit het perspectief hoe ik nu ben, na mijn huidige opvoeding, na mijn huidige opleiding, met mijn huidige karakter, na mijn huidige levensloop, etc. etc.
Nee, ik vraag mij af: Wat had ik in zulk een situatie gedaan als ik net zo was opgevoed als DAPdB, als ik dezelfde opleiding had gevolgd, hetzelfde in mijn leven had meegemaakt, qua karakter was zoals hij, etc. etc. Dan komt daar zeer waarschijnlijk een heel ander antwoord uit. Misschien had ik, als ik DAPdB's levensloop had gehad, ook zoals hij gehandeld! Dat acht ik in het geheel niet onmogelijk.
Voor dit soort overleggingen en gedachten hebben mijns inziens de meeste forumleden een enorme blinde vlek. Het is o zo makkelijk om vanaf de zijlijn met modder en rotte tomaten te gooien. Maar als je echt nadenkt over hoe je gehandeld zou hebben als jouw levensloop net zo zou zijn geweest als die van (bv.) DAPdB... Misschien dat je anders gehandeld zou hebben als hij heeft gedaan, maar ik ben ervan overtuigd dat je ook anders gehandeld zou hebben als wat je nu, in jouw huidige situatie (vanaf 'de zijlijn'), de beste handelwijze vindt.

Eerder al kwam ik pas achteraf tot de conclusie dat de internationale kerkleiding niet op de golflengte zit van het evangelie van Jezus Christus. Kortom, waarschijnlijk ben ik in een onbewaakt ogenblik, of zo, in de verkeerde film terechtgekomen...

Je kunt mijns inziens niet over de golflengte van het evangelie van JC spreken. Je weet net zo goed als ik dat de Bijbel (noch OT, noch NT) een historisch boek is. Je weet net zo goed als ik dat de selectie van Bijbelboeken (nu even over het NT sprekend) om politieke en kerkpolitieke (machts)redenen is geschied. Je weet net zo goed als ik dat er in de eerste eeuwen na JC's sterven (sterven, uiteraard) een extreem veelkleurig en 'veelgelovig' christendom was, en er geen sprake was van een (1) richting die zjjn historisch gelijk voor zijn geloofsovertuiging kon bewijzen. Kortom: het is een illusie dat je de golflengte van het evangelie van JC kunt bepalen. Wat we hebben zijn boeken/brieven uit het NT. Dat zijn al interpretaties (van interpretaties van interpretaties etc. etc.) Er is niets mis mee dat wij daar onze eigen interpretatie 'overheen' leggen, maar noem het niet meer dan het is. Blijf met beide beentjes op de grond en beweer niet dat jouw interpretatie precies op de golflengte van het evangelie van JC zou zitten.

Het feit, dat Diderot van mening is dat het (voor anderen) er niet toe doet wat hijzelf wel of niet gelooft, evenals het feit dat het hem niet interesseert wat anderen wel of niet geloven, duidt naar mijn onbescheiden mening op een zeer complex (postmodern) fenomeen. Escapisme? Extreme tolerantie en/of individualisering? Onverschilligheid? Desinteresse? Mijdingsangst teneinde (hoogoplopende) conflicten (tijdig) te voorkomen? Of...?

Een hele goede vraag. Misschien alle bovengenoemde verklaringen (of een groot gedeelte daarvan) tezamen? Misschien een soort van religieus liberalisme? Zelfs religieus libertarisme? Ik geloof wat ik wil, en ik laat jou volledig vrij in wat jij wenst te geloven? Daar voel ik me eigenlijk prima bij. Uiteraard wil dat niet zeggen dat ik persoonlijk ieders geloofsovertuiging als even waardevol/zinvol/waarheidsvol acht, maar dat maakt niet uit. Iemand anders kan en mag mijn overtuigingen ook brandhout vinden, als hij maar accepteert dat ik ze aanhang (mag aanhangen!).

Het is in ieder geval voer voor (godsdienst)psychologen en godsdienstsociologen. Als ik terugblik (en reflecteer) op mijn nieuw-apostolische verleden, dan kom ik tot de conclusie, dat veel nieuw-apostolischen, in het bijzonder (hoge) amtsdragers, hun geloof op een (extreem!) exhibitionistische en infantiele wijze tentoon hebben gespreid

Ik kan me jouw harde conclusie wel voorstellen, heb er begrip voor, maar wil nogmaals op het bovengenoemde (trefwoorden: begrip en minimum aan inlevingsvermogen) wijzen.

Tot slot:

Dank voor de opheldering die je gaf! Doordat je nu antwoordde "Het is voor mij niet van belang wat de brs/zrs geloven", neem ik aan dat je in dat opzicht geen uitzondering maakt voor de kerkelijke ambtsdragers onder de "brs". Aan deze zienswijze is het voor mij even wennen want ikzelf heb namelijk steeds willen aannemen dat dezen zelf geloofden wat ze aan anderen voorhielden

Zie boven, trefwoord 'geloofsgehoorzaamheid' van NAK-ambtsdragers. Ik ga er vanuit, dat de meeste ambtsdragers achter de NAK-leer staan, waarbij ik wel denk dat je bij 'lagere' ambtsdragers vaker afwijkende geloofsopvattingen kunt vinden dan bij 'hogere' ambtsdragers. Dat heeft alles te maken met de manier waarop binnen het NAK-ambtslichaam bevorderingen plaatsvinden, namelijk op basis van conformiteit aan de leer van de NAK c.q. geloofsopvattingen van de hogere ambtsdragers. Maar ook ambtsdragers zijn net mensen, het kan best voorkomen dat hun geloofsovertuigingen veranderen. Dat kan tot onprettige spagaten leiden, waarbij ieder voor zichzelf moet bepalen of hij dat wil uithouden of het ambt aan de wilgen wil hangen.

Diderot.